กะทิในอาหารไทย: ต้องอธิบายทั้งจาน ไม่ใช่แค่วัตถุดิบ

กะทิเป็นส่วนผสมที่พบได้ทั้งในแกง ซุป และขนมไทย แต่การเห็นคำว่า “กะทิ” ยังไม่บอกว่าอาหารจานนั้นใช้เนื้ออะไร ปรุงรสอย่างไร หรือเผ็ดแค่ไหน ร้านจึงควรอธิบายเมนูตามอาหารที่ขายจริง ไม่ใช้ไอคอนมะพร้าวแทนรายการส่วนผสมทั้งหมด

แกงเขียวหวาน: กะทิกับพริกแกง

ตัวอย่างแกงเขียวหวานของ Thailand Foundation มีกะทิ พริกแกง และเนื้อสัตว์ที่เลือกได้ สูตรตัวอย่างยังมีมะเขือ โหระพา และน้ำปลา นั่นเป็นสูตรหนึ่ง ไม่ใช่ข้อกำหนดว่าทุกร้านต้องทำเหมือนกัน ร้านควรระบุโปรตีน ผักหลัก และบอกว่าราคานี้รวมข้าวหรือขนมจีนหรือไม่ อ่าน คู่มือประเภทแกงไทย เพื่อเห็นความต่างของแกงอื่น

ต้มข่าไก่: กะทิอยู่ในซุป

สูตรต้มข่าไก่ของมูลนิธิไทย ใช้กะทิกับไก่ ข่า และสมุนไพรอื่น อีกทั้งมีน้ำปลาในเครื่องปรุงตัวอย่าง จึงไม่ควรเห็นคำว่าซุปกะทิแล้วสรุปว่าเป็นอาหารเจหรือไม่มีปลา ร้านควรบอกว่าต้มข่าที่ขายใช้เนื้อ น้ำซุป และเครื่องปรุงชนิดใด รวมถึงความเผ็ดตามชามที่เสิร์ฟจริง

กล้วยบวชชี: กะทิในขนมหวาน

Thailand Foundation อธิบายกล้วยบวชชี ว่าเป็นกล้วยต้มในกะทิปรุงหวาน ร้านยังต้องตรวจว่าตนเสิร์ฟร้อนหรือเย็น ใส่อะไรเพิ่ม และหนึ่งชุดมีขนาดเท่าใด ความเป็นขนมหวานทำให้วิธีอธิบายต่างจากแกงหรือซุป แม้ทั้งหมดใช้กะทิ

คำว่ามีกะทิไม่ใช่ป้ายรับรองข้อจำกัดอาหาร

จานใส่กะทิไม่ได้แปลว่าไม่มีนม ไม่มีส่วนผสมจากสัตว์ ปลอดสารก่อภูมิแพ้ หรือเผ็ดน้อยเสมอไป ต้องดูซอส เครื่องปรุงสำเร็จรูป ฉลากวัตถุดิบและขั้นตอนในครัวของร้าน หากลูกค้าถามเรื่องอาหารที่ต้องหลีกเลี่ยง ให้คนทำอาหารยืนยันข้อมูลปัจจุบันก่อนตอบ อย่าใช้บทความทั่วไปแทนข้อมูลจานจริง

จัดคำอธิบายเมนูหลายภาษา

เริ่มจากชื่อไทย แล้วบอกว่ากะทิทำหน้าที่อะไรในจานนั้น ตามด้วยโปรตีนหรือผลไม้หลัก น้ำแกงหรือซอส ความเผ็ด และสิ่งที่เสิร์ฟรวม ใช้ภาพอาหารที่ตรงกับจานขาย เมื่อเปลี่ยนสูตรให้แก้ข้อความไทย อังกฤษ จีน หน้า QR เมนูและไฟล์พิมพ์พร้อมกัน วิธีนี้ช่วยให้ลูกค้าเข้าใจอาหารทั้งจานมากกว่ารู้เพียงว่ามีกะทิ