ช่วยลูกค้าที่อ่านภาษาจีนเข้าใจเมนูไทย โดยไม่เดาว่าเขาชอบอะไร

ภาษาที่ลูกค้าอ่านไม่ได้บอกว่าเขากินเผ็ด ชอบหวาน หรือกินอาหารชนิดใดได้ บทความนี้เป็นแนวทางของกองบรรณาธิการสำหรับจัดข้อมูลเมนู ไม่ใช่ผลสำรวจหรืออันดับอาหารยอดนิยมของนักท่องเที่ยวจีน

เริ่มจากข้อมูลที่ทำให้ตัดสินใจได้

เลือกเมนูที่ร้านมีอยู่จริง แล้วเขียนชื่อไทย วิธีปรุง วัตถุดิบหลัก ราคา และขนาดเสิร์ฟก่อนแปล อย่าเลือกสิบรายการเพียงเพราะเคยเห็นในบทความจัดอันดับ หากลูกค้าถามเรื่องใดซ้ำ ให้เพิ่มคำตอบไว้ในเมนูจานนั้น

• เมนูนี้เป็นจานเดียวหรือกับข้าว และเสิร์ฟพร้อมอะไร?
• ใช้เนื้อสัตว์หรืออาหารทะเลชนิดใด?
• ความเผ็ดมาจากส่วนใด และร้านปรับได้จริงหรือไม่?
• ราคานี้เป็นต่อจาน ต่อชิ้น หรือตามน้ำหนัก?

แปลชื่อแล้วต้องอธิบายจานด้วย

คำทับศัพท์ช่วยระบุชื่ออาหาร แต่ลูกค้าที่ยังไม่รู้จักจานนั้นอาจต้องการคำอธิบายเพิ่ม เช่น สำหรับผัดไทยของร้าน ให้บอกชนิดเส้น ซอส และโปรตีนที่ใช้จริง แทนการบอกเพียงว่าเป็นอาหารไทยชื่อดัง อ่านข้อมูลพื้นฐานใน หน้าผัดไทย แล้วตรวจให้ตรงกับสูตรร้านก่อนนำมาใช้

ให้ผู้ตรวจภาษาดูทั้งชื่อและคำอธิบายคู่กับรูป อย่าใช้คำแปลอัตโนมัติเป็นหลักฐานว่าส่วนผสมถูกต้อง การเลือกระบบอักษรจีนควรอิงลูกค้าที่ร้านต้องการสื่อสารด้วย และตรวจความอ่านง่ายบนมือถือจริง

รูป ราคา และข้อจำกัดต้องเห็นพร้อมกัน

ใช้รูปอาหารของร้านหรือระบุชัดว่าเป็นภาพประกอบ ไม่ใช้รูปจานใหญ่แทนขนาดที่ขายโดยไม่มีคำอธิบาย วางราคาข้างชื่อและระบุหน่วยให้ครบ หากลูกค้าแจ้งการแพ้อาหาร ต้องตรวจสูตร ซอส และขั้นตอนในครัว ไม่สรุปว่าปลอดภัยจากชื่อแปลหรือภาพถ่าย

ทดลองกับคำถามจริง ไม่ใช้สัญชาติแทนข้อมูล

ให้คนที่อ่านภาษาจีนลองค้นชื่อ ราคา และส่วนผสมในตัวอย่างเมนู จดเฉพาะจุดที่อ่านไม่เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องเก็บข้อมูลส่วนตัว เปรียบเทียบคำถามก่อนและหลังแก้ข้อความ โดยไม่อ้างว่าการแปลจะเพิ่มยอดขายแน่นอน

อ่านต่อ: ทำความเข้าใจลูกค้าโดยไม่เหมารวมตามสัญชาติ และ ขั้นตอนแปลและตรวจคำอธิบายเมนู